ฉันตั้งใจไว้ว่า จะเดินทางไปกรุงเทพในวันเสาร์ที่ ๑๔ มีนาคม แต่แล้วก็ต้องเลื่อนมาเป็นวันที่ ๑๓ ให้พร้อมกับเพื่อนอีกสองคนที่จะไปกรุงเทพเหมือนกัน .. ฉันมีกิจกรรมรับน้องในช่วงวันที่ ๑๓ ถึง ๑๕ มีนาคม เป็นกิจกรรมที่ฉันเข้าร่วมมากทุกปีตั้งแต่เข้าปีหนึ่ง ปีนี้ฉันก็อยากร่วมเหมือนกัน แต่ก็คงไปได้แค่วันเดียว .. จริงๆฉันไม่จำเป็นต้องไปก็ได้ แต่ก็อย่างที่บอก ฉันอยากไป.. ที่นั่นสนุกดี
ฉันคิดอยู่ครู่ใหญ่ว่าฉันจะไปทีหลังเพื่อนทั้งสองคนดีหรือเปล่า .. ฉันเองก็ไม่อยากเดินทางคนเดียวเท่าไหร่หรอก บอกไปตอนก่อนแล้วไงว่าฉันไม่ชอบกรุงเทพ หากเป็นการเดินทางไปเชียงใหม่ ฉันจะไม่ลังเลเลยที่จะเดินทางไปเพียงลำพัง .. แต่นี่มันกรุงเทพ .. ที่ที่ฉันไม่เคยเดินทางไปตามลำพัง และฉันก็ไม่อยากไปด้วย แต่คราวนี้ เขาเรียกว่า “จำเป็น”
ฉันไม่แน่ใจเหมือนกันว่า ฉันกลัวการเดินทางในกรุงเทพหรือเปล่า แต่สิ่งที่ฉันบอกตัวเอง คือคำว่า “ไม่ชอบ” เสียมากกว่า ฉันจะเดินทางไปทางไหน จะถูกทางหรือเปล่า เส้นทางมีเป็นร้อยพัน พวกคนเหล่านั้นจริงใจกับเราจริงๆหรือเปล่า .. แค่คิดก็น่าเบื่อเต็มทน .. และนี่คงเป็นเหตุผล ที่ฉันยอมเลื่อนวันเดินทางขึ้นมาอีกหนึ่งวัน เพื่อไปพร้อมกับเพื่อนๆ .. และพ่อของฉันก็ไปด้วยนะ
พ่ออยากไปเที่ยว อยากไปเยี่ยมบ้านน้าที่นนทบุรี .. ฉันมีพ่อเป็นเพื่อนเดินทางด้วยอีกหนึ่งคน การเดินทางครั้งนี้คงไม่น่าเบื่ออย่างที่คิดไว้ .. แต่มันก็ไม่มีอะไรแน่นอนหรอก หนทางข้างหน้าจะมีอะไรบ้างก็ไม่รู้ ก็ต้องตามดูกันต่อไป …
ว่าแต่ว่า โพสต์นี้ไม่เห็นจะมีอะไรเกี่ยวกับการฝึกงานของฉันเลยนี่ …
