ฉันคิดว่าไม่น่าจะลืมอะไรไว้ที่บ้านๆ ของที่สำคัญๆก็น่าจะเอามาหมดแล้ว ชุดนักศึกษา ช็อป เอกสารสำคัญของคณะ และก็รูปถ่ายหนึ่งนิ้ว ของใช้อื่นๆไม่น่าจะมีปัญหาเท่าไหร่ ไปหาเอาดาบหน้าก็ได้

แต่ตอนนี้ฉันก็เริ่มกังวลเรื่องหอพักแล้วเหมือนกัน โต่งก็ไม่ค่อยจะว่างในช่วงนี้ เดี๋ยววันที่ ๒๐ มันก็ไม่อยู่แล้ว .. ฉันกังวลเรื่องการเดินทางมากกว่า การเดินทางในกรุงเทพฯ เป็นเรื่องน่าปวดหัว

เฮ้อ… เซ็งกรุงเทพฯ

ของสำคัญที่สุด ก็คือเอกสารต่างๆที่คณะฯมีให้ ใบส่งตัว แบบฟอร์มต่างๆเยอะแยะไปหมด ฉันกรอกไว้บ้างบางส่วนแล้ว ที่เหลือไว้ค่อยไปกรอกที่กรุงเทพฯละกัน

ฉันไม่รู้เหมือนกันว่า ฉันจะได้อัพเดทบล็อกนี้ ครั้งต่อไปคือเมื่อไหร่ แต่คิดว่าไม่น่าจะใช่พรุ่งนี้ พรุ่งนี้ฉันไม่น่าจะมีเวลาว่างมานั่งเล่นเน็ต แต่ยังไง อย่างช้าที่สุด ก็คงจะเป็นวันจันทร์ที่ ๑๖ มีนาคม หลังจากฉันไปฝึกงานในวันแรก

พรุ่งนี้ การเดินทางที่สำคัญครั้งหนึ่งของชีวิตฉัน กำลังจะเริ่มขึ้น …

ฉันคิดอยู่ครู่ใหญ่ว่าฉันจะไปทีหลังเพื่อนทั้งสองคนดีหรือเปล่า .. ฉันเองก็ไม่อยากเดินทางคนเดียวเท่าไหร่หรอก บอกไปตอนก่อนแล้วไงว่าฉันไม่ชอบกรุงเทพ หากเป็นการเดินทางไปเชียงใหม่ ฉันจะไม่ลังเลเลยที่จะเดินทางไปเพียงลำพัง .. แต่นี่มันกรุงเทพ .. ที่ที่ฉันไม่เคยเดินทางไปตามลำพัง และฉันก็ไม่อยากไปด้วย แต่คราวนี้ เขาเรียกว่า “จำเป็น”

ฉันไม่แน่ใจเหมือนกันว่า ฉันกลัวการเดินทางในกรุงเทพหรือเปล่า แต่สิ่งที่ฉันบอกตัวเอง คือคำว่า “ไม่ชอบ” เสียมากกว่า ฉันจะเดินทางไปทางไหน จะถูกทางหรือเปล่า เส้นทางมีเป็นร้อยพัน พวกคนเหล่านั้นจริงใจกับเราจริงๆหรือเปล่า .. แค่คิดก็น่าเบื่อเต็มทน .. และนี่คงเป็นเหตุผล ที่ฉันยอมเลื่อนวันเดินทางขึ้นมาอีกหนึ่งวัน เพื่อไปพร้อมกับเพื่อนๆ .. และพ่อของฉันก็ไปด้วยนะ

พ่ออยากไปเที่ยว อยากไปเยี่ยมบ้านน้าที่นนทบุรี .. ฉันมีพ่อเป็นเพื่อนเดินทางด้วยอีกหนึ่งคน การเดินทางครั้งนี้คงไม่น่าเบื่ออย่างที่คิดไว้ .. แต่มันก็ไม่มีอะไรแน่นอนหรอก หนทางข้างหน้าจะมีอะไรบ้างก็ไม่รู้ ก็ต้องตามดูกันต่อไป …

ว่าแต่ว่า โพสต์นี้ไม่เห็นจะมีอะไรเกี่ยวกับการฝึกงานของฉันเลยนี่ …